Test Helix

Test Helix w autoklawie

Co to takiego i dlaczego jest tak ważne?

Test Helix umożliwia pomiar siły penetracji pary wodnej w komorze. Jest to niezbędny test, ponieważ w gabinetach stomatologicznych znajdują się narzędzia z dość długimi wgłębieniami, które, jeśli nie są odpowiednio sterylizowane, mogą przenosić bakterie i wirusy na pacjenta i operatora. Test Helix symuluje działanie autoklawu w odniesieniu do sterylizacji wsadów porowatych, a w szczególności służy do oceny:

  • skuteczności próżni wstępnej, a tym samym penetracji pary wodnej do wgłębień;
  • wartości temperatury i ciśnienia pary nasyconej podczas fazy sterylizacji.

Test ten może być stosowany tylko w autoklawach klasy B (próżnia frakcjonowana).

W sektorze stomatologicznym badanie to jest szczególnie istotne, ponieważ stosowanie przyrządów z wgłębieniami jest szeroko rozpowszechnione i konieczna jest ochrona operatorów mających kontakt z błonami śluzowymi i krwią pacjenta, jak również pacjentów. Narzędzia określane jako wsad wgłębiony, stosowane w stomatologii dzielą się na dwa rodzaje:

  • Typ A obejmujący małe przyrządy, takie jak rurki i turbiny;
  • Typ B, w tym kaniule i rurki.

Narzędzia te mogą być sterylizowane tylko w autoklawie typu B, który zapewnia, że para wodna – czynnik sterylizujący – przenika do wsadów wgłębionych, nawet jeśli są one zapakowane w torebki.

Dla wszystkich rodzajów wsadów, a tym samym wszystkich rodzajów cykli, norma EN 13060 wymaga, aby użytkownik zweryfikował poprawność działania autoklawu za pomocą testów:

  1. Kontrole działania autoklawu za pomocą testu próżniowego, testu Bowie Dicka oraz testu Helix, które wykonuje się przed użyciem autoklawu;
  2. Kontrole chemiczne (wskaźniki sterylizacji) i biologiczne, które są przeprowadzane podczas cyklu sterylizacji, aby sprawdzić, czy zostały osiągnięte parametry sterylizacji.

Norma EN 13060 wskazuje na użycie testu Helix, jako testu zatwierdzającego, do sprawdzenia cykli, które pozwalają na sterylizację wsadów wgłębionych typu A (turbiny i kątnice).

Procedura

Test Helix jest wykonywany po wstępnym cyklu próżniowym. Następnie test Helix zostanie umieszczony pojedynczo (bez żadnych narzędzi) w komorze sterylizacyjnej, przy wylocie pary (najniższa taca) lub zgodnie z zaleceniami producenta.

Test polega na wprowadzeniu wskaźnika chemicznego do kapsuły połączonej z rurką o długości 1,5 m, która symuluje wgłębienie instrumentu dentystycznego. Aby test się powiódł, najpierw należy odessać całe powietrze z rurki, wytwarzając próżnię, a następnie wprowadzić parę wodną, aby sprawdzić zdolność sterylizacji autoklawu. Jeśli czynnik sterylizujący pozostanie w kontakcie ze wskaźnikiem, kolor wskaźnika zmieni się, wskazując poziom skuteczności procesu sterylizacji. Jeżeli test Helix jest negatywny, oznacza to, że para nie przeniknęła optymalnie i dlatego sterylizacja nie powiodła się. W takim przypadku należy powtórzyć test, a w razie ponownego niepowodzenia autoklaw musi zostać naprawiony lub wymieniony.

Identyfikowalność

Codzienne przeprowadzanie testu Helix dostarcza gabinetowi lekarskiemu aktualnych i dokładnych informacji na temat sprawności autoklawu i skuteczności sterylizacji narzędzi. Może się to okazać przydatne w przypadku zakażenia pacjenta. Dlatego zaleca się zapisywanie wskaźnika i wydruku cyklu, aby zawsze móc udowodnić, że autoklaw działa prawidłowo.

[19/03/2020]

Kategorie

Top